GLAMOUR & DISCOURSE are in fact one and the same thing / GLAMOUR i DYSKURS to w rzeczywistości jedno i to samo

 

 

Alek Hudzik
Mikołaj Komar
Paweł Krzaczkowski
Piotr Pękala
 

talk about Monika Zawadzki’s art / rozmawiają o sztuce Moniki Zawadzki

 

Meeting during the “Moda to słowo na Pe” exhibition
Curated by Janusz Noniewicz
Fashion Department, Academy of Fine Arts, Warsaw

 

In “Empire V”, Victor Pelevin presents a dark vision of modern world. The oppressive character of modernity is attributed to glamour and discourse – two phenomena coexisting in dialectical unity. These notions are not easily defined, as they are in fact being studied by the main protagonist. Discourse – as one of his teachers claim – is “a sparkle of meaningless senses, which emerge from glamour, long roasted over a flame of dark envy.” “And glamour – as the other tutor adds – is a sparkle of meaningless images obtained from discourse, after distilling it over a flame of sexual arousal.” These two phenomena arise from one another, and give each other life, keeping the society in hopeless ignorance of life and the world. “These are the two pillars of modern culture, which form an arch over our head.” Under this metaphorical architecture live people, who in the novel are referred to as “milk cows”, whose mindless existence serves only as a food source for the vampiric superhumans. To achieve the mastery of glamour and discourse is to understand the world and rule over it. It is an ideology of anonymous dictatorship.

 

In Monika Zawadzki’s art, human beings share the fate of humanity created by the Russian writer. It is a figure, who on its own accord lost its original shape and became just an element of a late-modern machinery. The society transformed into a shapeless matter, which abandoned the dreams of looking for any form, and because of that became formatted by the administrators of glamour and discourse. The procession of phantom bodies, designed especially for individual purposes, follows the scheme dictated by primitive biologics. The artist asks a silent question about the identity of this mass. When asked she says: “The purpose of art is innocence”. That is why she gazes into this black abyss with deep sorrow, but also hope. The society subjected to a harsh judgement is redesigned with a surprising gentleness. Along with its glamour and discourse it is subjected to deconstruction, and as we know deconstruction does not mean destruction. So in this late-modern ruin does Zawadzki still try to find fragments of scattered transcendence?

 

Piotr Pękala, 2015

1. Alek Hudzik. Journalist and art critic, editor in Art&Business magazine. Cooperated with such magazines as: Exklusiv, Przekrówj, Malemen, Aktivist, Notes na 6 tygodni. Likes sad art. Plays Małe Szczęścia.
2.
Mikołaj Komar. Journalist, photographer. Editor in chief of fashion, culture and design magazine K MAG. Previously editor in chief of A4 fashion magazine. Before that editor in chief of “Fluid” music and art magazine, deputy editor in chief of “Dosdedos” skater magazine, and also the editor in chief of the anniversary edition of “20:30” magazine for fashion designer Maciej Zień. As a journalist he ran the music department in Elle, columns and texts in: Aktivist, Media I Marketing, Machina. He has his series in TVP2 and Canal+. As a photographer he took part in exhibitions: “Efekt czerwonych oczu” in Centre of Contemporary Art in Warsaw or “Polska Wenus” during the Krakow Photography Month. Creator of “Okiem Komara” cycle – a series of photographs documenting social life. The series appears in magazines, websites, as well as numerous exhibitions under the same title.
3. Paweł Krzaczkowski. Curator, essayist, librettist, poet. Editor of “Recykling Idei” magazine, and its special, acrhitectural edition “Cena Architektury”. Publishes his texts on architecture, music, sometimes visual arts and literature. As a curator he organizes, among other events, concerts of contemporary music. As a librettist he works (or has worked) witch composers various composers: Sławowim Kupczak, Kacper Ziemianin, Dominik Karski, Sławomir Wojciechowski. He is finishing his book “Pokój 404”. Curator of “4 for Beckett” programme.
4. Piotr Pękala. Curator, author of texts about art. He is employed full time at Galeria Biała in Lublin where he runs the “ende neu” programme organizing several individual and one collective (“Diabły”, 2014) exhibitions. He is also the co-creator if the “Sonic Phenomenon” programme at the Centrum Kultury in Lublin, which aims to prezent electronic experimental music. He taught classes at the Institute of History of Comparative Art at UMCS, where he dealt with the phenomenon of correspondence of arts. Currently he is working on a doctorate on the films of Andrzej Żuławski.
5. Supervision and design Michał Sosiński. Studied computer science, film image realization, geography, physics, design of communication. He deals with loss and melancholy.
6. Max White (Maciej Odoj) GIF/MP4/
buddist.
7. Janusz Noniewicz

 

Wiktor Pielewin w „Empire V” snuje mroczną wizję współczesnego świata. Za opresyjny charakter współczesności odpowiedzialny jest glamour i dyskurs – dwa zjawiska, które koegzystują w dialektycznej jedności. Pojęcia te umykają łatwej definicji, ponieważ są one przedmiotem studiów głównego bohatera. Dyskurs – twierdzi jeden z nauczycieli – jest to „migotanie pozbawionych treści sensów, które powstają z glamouru, długo podgrzewanego nad płomieniem czarnej zawiści”. „A glamour, – uzupełnia drugi korepetytor – to migotanie pozbawionych treści obrazów otrzymywanych z dyskursu po odparowaniu go nad płomieniem pobudzenia seksualnego”. Zjawiska te wynikają z siebie nawzajem i wzajemnie się ożywiają, utrzymując społeczeństwo w rozpaczliwej niewiedzy na temat życia i świata. „Są to dwa filary nowoczesnej kultury, które zbiegają się w łuk nad naszymi głowami”. Pod tą metaforyczną architekturą żyją ludzie, w powieści określeni mianem „dojnych krów”, których bezmyślna egzystencja ma na celu jedynie dostarczać pokarm wampirycznym nadludziom. Posiąść sztukę glamouru i dyskursu to znaczy zrozumieć świat i sprawować nad nim władzę. Jest to ideologia anonimowej dyktatury.

 

Człowiek w sztuce Moniki Zawadzki podziela los istoty ludzkiej wykreowanej przez rosyjskiego pisarza. Jest to figura, która na własne życzenie utraciła pierwotny kształt i stała się jedynie ogniwem w późnonowoczesnej maszynerii. Społeczeństwo przeobraziło się w bezkształtną materię, która porzuciła już marzenia o poszukiwaniu dla siebie jakichkolwiek form i z tego powodu zostało sformatowane przez administratorów glamouru i dyskursu. Korowód fantomowych ciał, zaprojektowanych na miarę swoich potrzeb, kręci się według schematu podyktowanego przez prymitywny biologizm. Artystka zadaje bezgłośne pytanie o tożsamość tej masy. Zapytana odpowiada: „Celem sztuki jest niewinność”. Dlatego w tę czarną otchłań wpatruje się ona z głębokim smutkiem, ale i z nadzieją. Poddane srogiej ocenie społeczeństwo przeprojektowywane jest tutaj z zaskakującą wręcz łagodnością. Wraz ze swoim glamourem i dyskursem, poddane jest tutaj procesowi dekonstrukcji, a jak wiadomo, dekonstrukcja nie zakłada unicestwienia. Czy zatem w tej późno-nowoczesnej ruinie Zawadzki wciąż próbuje doszukać się fragmentów rozproszonej transcendencji?

 

Piotr Pękala, 2015

Design by Michał Sosiński

1. Aek Hudzik. Dziennikarz i krytyk sztuki, redaktor w magazynie Art & Business. Współpracował z magazynami Exklusiv, Przekrój, Malemen, Aktivist, Notes na 6 Tygodni. Lubi smutną sztukę. Gra Małe Szczęścia.
2. Mikołaj Komar. Dziennikarz, fotograf. Redaktor naczelny magazynu o modzie, kulturze i designie K MAG. Poprzednio redaktor naczelny magazynu o modzie „A4”. Wcześniej redaktor naczelny magazynu o muzyce i sztuce „Fluid”, zastępca naczelnego w skate’owym magazynie „Dosdedos”, a także naczelny jubileuszowego magazynu „20:30” dla projektanta mody Macieja Zienia. Jako dziennikarz prowadził dział muzyki w Elle, felietony i teksty m.in. w Aktivist, Media i Marketing, Machinie. Prowadzil felietony w TVP 2 i Canal +. Jako fotograf brał udział w wystawach, m.in. „Efekt czerwonych oczu” w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej, czy „Polska Wenus” podczas krakowskiego Miesiąca Fotografii. Autor cyklu „Okiem Komara”, czyli serii zdjęć dokumentujących życie towarzyskie. Ukazują się one w prasie, online a także prezentowane są cyklicznie na wernisażach o tej samej nazwie.
3. Paweł Krzaczkowski. Kurator, eseista, librecista, poeta. Redaktor „Recyklingu Idei” i specjalnego, architektonicznego numeru tego pisma pt. „Cena architektury”. Publikuje teksty dotyczące architektury, muzyki, czasami sztuk wizualnych i literatury. Jako kurator organizuje m.in. koncerty z muzyką współczesną. W roli librecisty współpracował bądź współpracuje z takimi kompozytorami jak Sławomir Kupczak, Kacper Ziemianin, Dominik Karski, czy Sławomir Wojciechowski. Kończy prace nad książką literacką „Pokój 404”. Kurator projektu „4 for Beckett”.
4. Piotr Pękala. Kurator, autor tekstów o sztuce. Na stałe pracuje w Galerii Białej w Lublinie, gdzie prowadzi projekt „ende neu”, w ramach którego zrealizował kilka wystaw indywidualnych oraz wystawę zbiorową „Diabły” (2014). Jest również współtwórcą programu „Sonic Phenomena” realizowanego w Centrum Kultury w Lublinie, który skupia się na prezentacji elektronicznej muzyki eksperymentalnej. Prowadził zajęcia w Zakładzie Historii Sztuki Porównawczej UMCS, gdzie zajmował się zjawiskiem korespondencji sztuk. Obecnie pracuje nad doktoratem na temat twórczości filmowej Andrzeja Żuławskiego.
5. Opieka i design Michał Sosiński. Studiował informatykę, realizację obrazu filmowego, geografię, fizykę, projektowanie komunikacji. Zajmuje się utratą i melancholią.
6. Max White (Maciej Odoj) GIF/MP4/buddysta.

7. Janusz Noniewicz